Ahir zamanın kutlu şahıslarından Hz. Mehdi (a.s.), dünya tarihinde görülmemiş çetin bir ortamda çalışmalarına başlayacak ve bu şartlar içerisinde mücadelesini yürütecektir. Hz. Mehdi (a.s.) cemaatinden ayrılan münafıklar, Müslümanların arasından çıkan ve Hz. Mehdi (a.s.)’ı hedef alan müşrikler, dinsizliği temsil eden masonlar, ateistler ve materyalistler Mehdiyet karşısında işbirliği yapacak, tüm teknoloji ve iletişim imkanlarını da, bu yönde aleyhte faaliyet yapmak için kullanacaklardır. Dolayısıyla, Hz. Mehdi (a.s.) döneminde, tarih boyunca gelmiş geçmiş toplumlardaki inkarcıların sahip olduğu imkanlarla kıyaslanamayacak kadar çetin ve şiddetli bir mücadele ortamı olacaktır. Ancak bu kişilerin gözardı ettikleri önemli bir gerçek vardır:

Hz. Mehdi (a.s.) aleyhindeki her girişim, Hz. Mehdi (a.s.)’ın faaliyetlerinin etkisinin giderek daha da artmasına ve tüm dünyada ses getirmesine katkıda bulunacaktır. Unutulmamalıdır ki “ … Allah, kafirlere müminlerin aleyhinde kesinlikle yol vermez.” (Nisa Suresi, 141)

Peygamber Efendimiz (sav)’in hadislerinde bildirdiğine göre ahir zaman;
Ahlaki dejenerasyonun, açlık ve yokluğun ciddi boyutlara ulaştığı, anarşi, terör, kargaşa ve çatışmalar nedeniyle insanlığın hayatını korku ve tedirginlik içinde yaşadığı;
Dünya çapında cinayetlerin, intiharların ve katliamların alabildiğine arttığı, sahtekarlığın, dolandırıcılığın, adaletsizliğin hüküm sürdüğü;
Tüm haramların helal sayılacağı, dünya çapında her türlü sapkınlığın açıkça uygulandığı;
İnsanların Kuran ahlakından olabildiğince uzaklaştığı, bunun sonucunda da sevgisizliğin, acımasızlığın ve bencilliğin dünyaya hakim olduğu;
(Allah’ı tenzih ederiz) Allah’ın açıkça inkar edildiği ve insanları Allah inancından uzaklaştırabilmek için, ateizm, materyalizm ve Darwinizm gibi sapkın ideolojilerin, sözde bilimselmiş gibi gösterildiği;
Dünyada iman eden insanların çok az sayıda olduğu ve inançlarından dolayı da büyük bir zulüm, baskı ve eziyete maruz kaldığı bir dönem olacaktır.

İşte Hz. Mehdi (a.s.) böyle zorlu bir zamanda ortaya çıkacak ve fikri mücadelesini böyle bir ortamda sürdürecektir.

Ahir zamanın bu çetin şartlarında, Hz. Mehdi (a.s.) da, geçmişte gönderilen tüm peygamberler gibi iftiralara uğrayacak, çeşitli zorluk ve sıkıntılarla imtihan edilecek, inkar edenlerin kurdukları tuzaklara göğüs gerecektir.

Hz. Mehdi (a.s.)’ın bu mücadelesini diğer peygamberlerin dönemlerinden farklı kılan ise, ahir zamanda dejenerasyonun ve dinsizliğin, tarihte hiç olmadığı kadar yaygın olması ve tüm dünya çapında yaşanmasıdır.

Ancak buna rağmen, inkar edenlerin çirkin ve küfür dolu sistemi, tüm dünya çapında Allah’ın izniyle yenilgiye uğrayacaktır. Dünyadaki ahlaki bozulma her ne kadar geniş çapta ve dinsizliğin Hz. Mehdi (a.s.) karşısındaki baskısı ne kadar şiddetli olsa da, Allah’ın izniyle hiçbir şey Hz. Mehdi (a.s.)’ın hak mücadelesini kazanmasına engel olamayacaktır.

Hz. Mehdi (a.s.), Ateizm, Materyalizm ve Darwinizm Gibi Dinsiz Felsefeleri Savunan İnkarcı Zihniyeti Ortadan Kaldırmak İçin Fikri Mücadele Yürütecektir

Bediüzzaman Said Nursi eserlerinde ahir zamanda ateist felsefelerin tehlike oluşturacağını bildirmiş, özellikle Darwinist, materyalist felsefelerin ateizmle güç bulacaklarını ve (Allah’ı tenzih ederiz) Allah’ın varlığını inkar edecek tehlikeli bir çizgiye geleceklerini ifade etmiştir. Bu nedenle Hz. Mehdi (a.s.)’ın birinci vazifesinin de, maddecilik fikri yani (Allah’ı tenzih ederiz) Allah’ı inkar üzerine kurulmuş materyalist, Darwinist ve ateist felsefelerle fikren mücadele etmek ve bu felsefelerin insanlar üzerindeki etkisini tam anlamıyla kaldırmak olacağını belirtmiştir. (Sikke-i Tasdik-i Gaybi, s. 9) (Emirdağ Lahikası I, 206. Mektup, s. 259)

Ahir zamanda teknolojinin hızla ilerlemesiyle birçok bilim dalında gelişmeler olacak; Allah’ın varlığının delilleri, yeryüzündeki iman hakikatleri bilimsel delilleriyle açıkça ortaya çıkacaktır. Hz. Mehdi (a.s.) bu gerçekleri insanlara en etkili yöntemlerle ulaştıracak ve Hz. Mehdi (a.s.), dinsizliğin etkisini dünya çapında tam olarak ortadan kaldırana kadar bu fikri mücadelesini sürdürecektir.

Ancak bu süreç içerisinde elbette ki, tüm dünyayı etkisi altına almış olan bu dinsiz felsefelerin savunucuları da Hz. Mehdi (a.s.)’ı kendilerine hedef alacaklardır. Ellerinden gelen her türlü hileli yöntem ve oyunlara başvurarak, komplolar kurarak, iftiralar atarak, Hz. Mehdi (a.s.)’ın bu yöndeki fikri çalışmalarını etkisiz hale getirmeye çalışacaklardır.

Ateistler, ateist masonlar, komünistler, materyalistler, Darwinistler ve dinsizliği savunan tüm diğer sapkın ideolojiler bu amaç doğrultusunda Hz. Mehdi (a.s.)’a karşı birlik olacak ve tüm imkanlarını Hz. Mehdi (a.s.) aleyhinde kullanmaktan çekinmeyeceklerdir.

Fakat Allah’ın kesin ve hak vaadi üzere, bu hileli düzenlerin hiçbiri Hz. Mehdi (a.s.)’ı durduramayacaktır. Hz. Mehdi (a.s.), bu inkarcı sistemleri bir bir çökertecek ve İslam ahlakını tüm dünyaya hakim kılacaktır.

Hz. Mehdi (a.s.)’ın Deccal ile Olan Mücadelesi

Deccal, Hz. Mehdi (a.s.)’ın karşısındaki negatif güce verilen isimdir. Deccal kıyametten önceki son dönemde, yani ahir zamanda ortaya çıkıp insanları din ahlakından uzaklaştıracak, yeryüzünde büyük kargaşa ve zulme neden olacaktır. Peygamberimiz (sav)’in verdiği bilgilere göre deccal, karmaşa ve huzursuzluğun yaygınlaşmasına neden olan, insanları ahlaksızlığa ve kötülüğe iten, kitleleri inkara ve isyana yönlendiren, terörün ve şiddetin asıl kaynağı olacaktır.

Peygamber Efendimiz (s.a.v.), deccalin fitnesinin büyüklüğüne dikkat çekerek tüm Müslümanları bu tehlikeye karşı uyarmıştır:

“Allah’ın Hz. Adem (a.s.)’ı yaratmış olduğu günden bu yana, deccalin fitnesinden daha büyük bir fitne olmamıştır.” (Medineli Allâme Muhammed B. Resul el Hüseyin el Berzenci, Kıyamet Alametleri, Genişletilmiş 8. Baskı, s. 225)

Hadislere göre Hz. Mehdi (a.s.), tarihin bu gelmiş geçmiş en şiddetli şeytani gücüne ve fitnesine karşı da mücadele edecektir. Bu hadislerden biri şöyledir:

“Deccal çıkınca ona karşı müminlerden bir adam (Hz. Mehdi (a.s.)), yönelir. Derken o mümin kimseye birçok silahlılar, deccalin merkezlerde gözetleme yapan silahlıları karşı çıkarlar.” (Mehdilik ve İmamiye s. 37, Sahih-i Müslim, 11/393’den nakil)

Hadiste haber verilen bu deccal sistemi, Hz. Mehdi (a.s.)’ın mücadelesi için özel olarak yaratılmıştır. Bu kadar büyük çaplı olmasının sebebi, insanların şeytana ne kadar kolay esir düşeceğinin ve Hz. Mehdi’nin de bu sistemi ne kadar kolay yıkacağının görülmesi içindir.

Deccalin ve deccaliyetin, farkında olmadan ve istemeden üstlenecekleri önemli bir görev de, insanlara Hz. Mehdi (a.s.)’ı tanıtması olacaktır. Tarih boyunca dinsizliği temsil eden en şiddetli güçler, her zaman kendilerine ‘imanı ve hak dini temsil eden en güçlü insanları’ hedef almışlardır. Peygamberler, elçiler ve din ahlakını tebliğ eden en etkili insanlar her zaman için deccaliyetin en öncelikli hedefi olmuştur. Dönemin Firavun’u Hz. Musa (a.s.)’ı, Nemrud Hz. İbrahim (a.s.)’ı, Mekke müşriklerinin önde gelenleri Peygamberimiz Hz. Muhammed (s.a.v.)’i etkisiz hale getirmeye çalışmışlardır. İşte deccaliyet kimi hedef alıyorsa, insanların aradıkları hidayet önderleri de orada olmuştur. Ahir zamanda da bu durum değişmeyecek; ahir zamanın büyük deccali de Hz. Mehdi (a.s.)’la mücadele edecektir. İnsanlar da hak dini temsil eden ahir zamanın Büyük Hidayet Önderi olan Hz. Mehdi (a.s.)’ın kim olduğunu bu vesileyle anlayacaklardır.

Sayın Adnan Oktar’ın bu konuyla ilgili bir açıklaması şöyledir:

“… Firavun da günlerini alıyor bak. Mısır’ın her yerine adamlar, kervanlar gidiyor, adam toplanıyor. Yani o devrin sahtekar alimlerini topluyorlar, büyücü alimlerini. Hz. Musa (a.s.) ile karşılaştırmak için. Hayır, istese Hz. Musa (a.s.)’ı şehit edebilir. Etmiyor. Yani “onun bir kere fikren mutlaka yıkılması gerekir” diyor. “İnsanların kafasında etkisi kalmasın” diyor. Yani “zaten ben onu mat edeceğim” diyor, “görsünler” diyor. Onun için demokrat gösteriyor kendini. Ama işin doğrusu şimdiki birçoğuna göre daha demokrat firavun, onu da söyleyeyim. Hakikaten. Adam, “gel tartışalım” diyor. Tartışma ortamı meydana getiriyor, konuşuyor. Şimdinin firavunları ona da müsaade etmiyor, değil mi? Tartışmasız karar veriyor adam. Yanaşmıyor tartışmaya. Biz de şimdi ahir zaman deccaline bakacağız, deccalin en çok dikkatini çeken kimse, o odur. O kişi odur. Yani gayet kolaydır. Mıknatısı tutarsın, plastiği çekmez, kağıdı çekmez, şak demiri çeker. Değil mi? Hah dersin Hz. Mehdi (a.s.) bu. Yani çünkü onu ilgilendiren odur. Mıknatıs ondan anlar, demirden anlar. Plastik etkilenmez ondan, hiçbir şey etkilemez. İnşaAllah.” (Sayın Adnan Oktar’ın harunyahya.tv’deki canlı röportajından, 18 Mart 2010)

Deccalin hadislerde işaret edilen önemli bir özelliği de, teknolojiyi, kitle iletişim araçlarını, basın yayın organlarını ve interneti kullanarak her eve ulaşabileceği; bu yolla iftira ve yalanlarını çok fazla sayıda kişiye ulaştıracak olmasıdır. Deccalin bu yolla propaganda yapacağına işaret eden hadislerden biri şöyledir:

“Deccal çıktığında müthiş bir şekilde bağırır, nara atar ki, doğu ve batının bütün halkı onu duyar.” (İbni Kesir, en-Nihaye, 1:96)

Deccal bu araçlarla ahlaksızlığın propagandasını yapıp salih müminleri karalamayı hedefleyecektir. Televizyon ve basın yolunu kullanarak Hz. Mehdi (a.s.) hakkında kendince “uzak durun”, “sapkın”, “büyülenmiş”, “insanları delalete sürüklüyor”, “insanları kandırıyor” gibi iftiralar atacaktır.

Bir hadiste “Şüphesiz beraberinde bir cennet ve bir cehennem (diye isimlendirdiği iki ırmak) bulunması da onun (deccalin) fitnesidir. Aslında cehennemi bir cennet olup, cenneti de bir cehennemdir.” (İbn-i Mace, 4075, 4076; Tırmizi, Fiten: 59, no. 2240, 4/510) sözleriyle bildirildiği gibi, deccal insanlara iyiyi kötü, kötüyü iyi gibi gösterecektir. İnsanların dünya ve ahiretteki kurtuluşlarına vesile olacak olan Hz. Mehdi (a.s.)’ı, onlara büyük bir tehlike olarak sunmaya çalışacaktır.

“Deccalin tabileri (ona uyanlar) çoktur. Kendisine birçok kimse iltihak eder (katılır).” (Et-Tebrizi, Veliyüddin Muhammed bir Abdillahi’l-Hatibi’l-Ömeri, Mişkatü’l-Mesabih, Dımeşk: 1382/1962, 3:38.2) hadisiyle haber verildiği gibi, kullanacağı tüm bu hileli yöntemlerle pek çok kişinin kendisine uymasını sağlayacaktır.

Peygamberimiz (s.a.v.), deccal sisteminin Hz. Mehdi (a.s.)’a karşı olan mücadelesini bir hadisinde şöyle açıklamıştır:

“Mümin şahıs (Hz. Mehdi (a.s.)) deccali) görünce: “Ey insanlar! Resulullah (sav)’in zikrettiği deccal işte budur” der. DECCAL HEMEN ONUNLA İLGİLİ EMRİNİ VERİR DE O ZAT KARNI ÜZERİNE UZATILIR VE ARKASINDAN: “ONU ALIN DA YARALAYIN!” DER. ARTIK O ZATIN SIRTI VE KARNI DÖVE DÖVE GENİŞLETİLİR. BU SEFER ONU İKİ ELİ VE İKİ AYAĞI İLE YAKALAR DA FIRLATIR ATAR. İnsanlar deccalin onu bir ateş içine attığını sanırlar. Halbuki o bir cennet içine atılmıştır.” (İbrahim Süleymanoğlu, Mehdilik ve İmamiye, s. 40)

Ancak deccal elindeki tüm bu imkanlara ve kurduğu hileli düzenlere rağmen, Mehdiyet’in yükselişini engelleyemeyecektir. Hadiste mecazi anlamda kullanılan, Hz. Mehdi (a.s.)’ın “sırtının ve karnının dövüle dövüle genişletilmesi” ifadesi, Hz. Mehdi (a.s.)’a yapılan baskı ve saldırılarla, Hz. Mehdi (a.s.)’ın ününün ve şanının daha da yayılacağını ve etkisinin dünya çapında giderek artacağını göstermektedir.

Yine hadiste, “Deccalin Hz. Mehdi (a.s.)’ı bir ateş içine atması” da, deccalin kötülük yapmak isterken, aslında Hz. Mehdi (a.s.)’ın gücünü artırmış olacağını göstermektedir. Deccaliyetin savunucuları, Hz. İbrahim (a.s.) gibi, Hz. Mehdi (a.s.)’ı da manevi bir ateşte yakacaklarını iddia edecekler; ama Allah o ateşi Hz. Mehdi (a.s.) için soğuk ve esenlik kılacaktır. Allah, inkar edenlerin tuzaklarını bozacak ve bu yöndeki her girişimlerini de Hz. Mehdi (a.s.)’ın şanının şöhretinin, etki gücünün artmasına vesile kılacaktır.

Hz. Mehdi (a.s.)’ın, Ahir Zaman Münafıklarıyla Olan Mücadelesi

Hz. Mehdi (a.s.)’ın fikri mücadelesi yalnızca inkarcı sistemlere ve Allah’a şirk koşan kişilere karşı olmayacaktır. Allah’ın, ‘Kuran’da ateşin en alçak tabakasında olacaklarını’ bildirdiği münafıklar da, Hz. Mehdi (a.s.)’a karşı çeşitli saldırılar düzenleyecek, Hz. Mehdi (a.s.) bu samimiyetsiz kişilere karşı da mücadele yürütecektir.

Tarih boyunca tüm samimi mümin topluluklarının içinde yer alan münafıklar, Hz. Mehdi (a.s.) cemaati içinde de bulunacaklardır. Peygamberimiz (sav)’in hadislerinde, ilk başta Hz. Mehdi (a.s.)’ın yanında yer alan, ancak Allah’a ve Kuran’a sadakat göstermeyen, Allah korkusu zayıf olan bu kişilerin, kendi menfaatleriyle çatışan bir durum olduğunda Hz. Mehdi (a.s.)’ın yanından hemen ayrılacakları şöyle bildirilmiştir:

“Kıyamet, fitneler karanlık gecelerin parçaları gibi zuhur edinceye kadar kopmaz. KİŞİ, MÜMİN OLARAK SABAHLAR, KAFİR OLARAK AKŞAMLAR. VEYA MÜMİN OLARAK AKŞAMLAR, KAFİR OLARAK SABAHLAR. DÜNYA MENFAATİ KARŞILIĞINDA DİNİNİ SATAR.” (Müslim) (İmam Şarani, Ölüm, Kıyamet ve Diriliş, s. 388)

“O (Hz. Mehdi (a.s.)) bir süre onlardan uzaklaşacak, BÖYLECE DALALET EHLİ AYRILACAKTIR. ÖYLE Kİ CAHİL ŞÖYLE DİYECEK: ALLAH’A ULAŞMAK KONUSUNDA AL-İ MUHAM-MED’E (PEYGAMBERİMİZ (S.A.V.)’İN SOYUNDAN BİRİNE – YANİ HZ. MEHDİ (A.S.)’A)) İHTİYAÇ YOKTUR.” (Şeyh Muhammed b. İbrahim-i Numani, Gaybet-i Numani, s. 161)

Peygamberimiz (s.a.v.), Hz. Mehdi (a.s.) dönemindeki bu münafıkların, ahlak açısından her türlü kötülüğü teşvik edip uygulayabilecek bir zihniyette olacaklarını bildirmiştir:

Amr bin sad’dan: “HALKI (ZAHİRDE) BENİM EVLADIMA DAVET ETSELER DE, BENİM EVLADIMDAN UZAK OLURLAR. BU ÖYLE KÖTÜ BİR TOPLULUKTUR Kİ AHLAKLARI YOKTUR. ZORBALARA MUSALLATTIRLAR, CABBARLARA FİTNEYİ ÖĞRETİRLER, HAKİMLERE KAN DÖKTÜRÜRLER.” (Şeyh Muhammed b. İbrahim-i Numani, Gaybet-i Numani, s. 170)

Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’in hadislerinde, ayrılan kişilerin Hz. Mehdi (a.s.) cemaati için çok büyük bir hayır ve güzellik olduğu da bildirilmektedir. Bu hak topluluk arasında gizlenen samimiyetsiz kişilerin ortaya çıkmasıyla, Allah’ın izniyle Hz. Mehdi (a.s.) cemaatinin birbirlerine bağlılığı daha da artacak, kötülerin ayrılması onları daha da kuvvetlendirecektir.

İnkar edenler ve müşrikler gibi, münafıkların Hz. Mehdi (a.s.) ve cemaatine olan saldırıları ve aleyhte girişimleri de Allah’ın yardımıyla sonuçsuz kalacaktır.

Ayrılan münafıkların çabaları Hz. Mehdi (a.s.)’a hiçbir şekilde zarar veremeyecek, Hz. Mehdi (a.s.) fikri mücadelesiyle bu samimiyetsiz topluluğun tuzaklarını etkisiz hale getirecektir:

…Ebu Basir’den: İmam Caferi Sadık aleyhisselam “’Suçlular çehrelerinden tanınacak’ (Muhammed Suresi, 30), ayeti hakkında şöyle buyurdu: ALLAH ONLARI TANIR, LAKİN BU AYET KAİM (HZ. MEHDİ (A.S.)) HAKKINDA NAZİL OLMUŞTUR. HZ. MEHDİ (A.S.) ONLARI (MÜNAFIKLARI) ÇEHRELERİNDEN TA-NIYACAK VE ASHABI İLE BİRLİKTE ONLARI (MANEN) DARMADAĞIN EDECEK.” (Şeyh Muhammed b. İbrahim-i Numani, Gaybet-i Numani, s. 283)

Sayın Adnan Oktar bir ropörtajında, Hz. Mehdi (a.s.) dönemindeki münafıkların, gelmiş geçmiş en şiddetli münafıklardan olduğunu şöyle açıklamıştır:

“Evet, ahir zamanda, Hz. Mehdi (a.s.) devrinde münafıklar olacak. Hz. Mehdi (a.s.)’ın cemaatine, arkadaşlarına karşı mücadele eden, o cemaat içerisinden yani Müslümanlar içerisinden çıkan münafıklar olacaklardır. Kendilerini Müslüman gibi tanıtacaklardır. Hatta “Medine sarsılır” diyor Peygamber Efendimiz (s.a.v.) bir hadiste. “Münafıklar toplu olarak bazen, 2 ve 3 kere ayrılacaklardır” diyor Hz. Mehdi (a.s.) cemaatinden. Ve işleri güçleri Hz. Mehdi (a.s.)’a ve cemaatine zarar verdirmek üzere bir faaliyet olacaktır. Mesela gece-gündüz Allah’ın onlara verdiği o ilhamla, sürekli o öfkeyi yaşayacaklardır. Ahir zamanın münafıkları, gelmiş-geçmiş münafıkların en şiddetlilerindendir, yani Hz. Mehdi (a.s.) cemaatinin münafıkları. Resulullah (s.a.v.) söylüyor Hz. Mehdi (a.s.) cemaatine bu münafıkların musallat olacağını, hatta “Buğdaya musallat olan kurt gibi olacaklar” diyor. “Buğdayı temizleyecek” diyor Hz. Mehdi (a.s.), “temizlenecek yine musallat olacak kurt” diyor, “yine temizlenecek, yine musallat olacak, bu böyle uzun süre devam edecek” diyor. “En sonunda 313 tane saf, temiz, hakiki mümin kalacak” diyor ve “böylece de münafıkların etkisi kalmayacak” diyor. (Şeyh Muhammed b. İbrahim-i Numani, Gaybet-i Numani, s. 246) Hakikaten münafık çok büyük bir fitne ve beladır. Müslüman şefkat gösterir, merhamet gösterir, sevgi gösterir, dost zanneder, alır, barındırmaya çalışır. Ona yardımcı olur. Maddi destek sağlar. Manevi fayda sağlamaya çalışır. Fakat münafığa bakarsın ki bir gün bir alçaklık etmiş, küfürle, dinsizlerle ittifak etmiş. Münafıkların Müslümanların nerede ne yaptıkları ile ilgili onlara bilgi vererek, onların ani baskın yapmasını, ani atak yapmasını sağlayacak işbirliği içinde olacaklarını Allah ayette bildiriyor. Yani “sizi” diyor, “felaketlerin sarmasını beklerler” diyor Cenab-ı Allah. Bu şekilde belirtiyor. Şeytandan Allah’a sığınırım, “Kötü felaket onları sarsın.” diyor Allah (Tevbe Suresi, 98). Bu ne demektir? Şimdi Allah, böyle bir duayı, Allah böyle söylediyse, “kötü felaket onları sarsın” dediyse, ne demektir? “Ben onları mahvedeceğim” demek istiyor Allah. Yani “dünyada mahvedeceğim” demek. Nasıl oluyor? Manevi azapla. Ve bütün münafıklarda bir azap vardır ruhlarında. Ruhları cehenneme döner. Yani kaçınılmaz olarak gece-gündüz bir acı duyarlar, rahatsız olurlar.” (Sayın Adnan Oktar’ın 4 Ocak 2010 tarihinde Kral Karadeniz, Adıyaman Asu ve Ekin TV’de yayınlanan canlı röportajından)

Bazı Sözde Fıkıh Alimleri ve Yobaz Hocalar Hz. Mehdi (a.s)’a Karşı Gelecek ve Ona Karşı Mücadele Edeceklerdir

Peygamberimiz (s.a.v.) hadislerinde, Hz. Mehdi (a.s.) zamanında yaşayacak bazı sözde din alimlerinin de Hz. Mehdi (a.s.)’ın karşısında yer alarak, ona karşı mücadele edeceklerine dikkat çekmiştir:

“Beni Haşim bir genç (Hz. Mehdi (a.s.)) çıkacak. İnsanları dine çağıracak. Araplara da tebliğ yapacak. ONUN (HZ. MEHDİ (A.S.)’IN) KARŞITLARI ÇOĞUNLUKLA ALİMLER OLACAK. YAZILMIŞ RİVA-YETLER VE AKTARILMIŞ SÖZLERE RAĞMEN, ONLAR ANCAK KENDİ BEN-CİL ARZULARINI ANLATACAKLAR. EĞER GERÇEĞİN ÖZÜ ONLARIN HE-VESLERİNE VE ARZULARINA AYKIRI DÜŞERSE, O ZAMAN SÖYLEYENİ İMAN-SIZLIKLA SUÇLARLAR VE DERLER Kİ: “BUNLAR ÖNCEKİ İMAMLARIMIZIN ANLATTIKLARINA MUHALİFTİR, DEĞİŞ-MEZ KANUNUMUZDA BU YOKTUR.”” (Beheyullah: Kitab-ı İkan, s. 241-243)

Hz. Mehdi (a.s.) bir taraftan dinsizliğin savunucularıyla fikri bir mücadele yürütürken, bir yandan da Müslümanlar arasında fitne fesat çıkarmaya çalışan bu zihniyetteki insanlarla bir mücadele içinde olacaktır.

Bu sözde din alimlerinin Hz. Mehdi (a.s.)’a karşı çıkmalarının en önemli sebeplerinden biri ise, Hz. Mehdi (a.s.)’ın, Müslümanların manevi lideri olması durumunda, bu kimselerin halk arasında bir imtiyazlarının kalmayacak olmasıdır.

Bu nedenle de Hz. Mehdi (a.s.)’a karşı öfkeleri o kadar şiddetli olacaktır ki, neredeyse onun şehit edilmesine fetva vermeye niyet edecek, ancak Hz. Mehdi (as)’ın ilmi çok güçlü olduğu için buna cesaret edemeyeceklerdir:

“… İMAM-I MEHDİ (A.S.) ÇIKTIĞI ZAMAN hasseten (özellikle, yalnızca, ayrıca, hususi olarak) FUKAHA (FIKIH ALİMLERİ) ONA (HZ. MEHDİ (A.S.)’A) DÜŞMAN OLACAK. ONUN (HZ. MEHDİ (A.S.)’IN) KILINCI KARDEŞLERİDİR. Elinde kılınç olmasa idi, -YANİ KARDEŞLERİ OLMASA İDİ- ZAMANIN FUKAHASI (FIKIH ALİMLERİ) ONUN (HZ. MEHDİ (A.S.)’IN) KATLİYLE FETVA VERİRLERDİ. Lakin Cenâb-ı hak onu (Hz. Mehdi (a.s.)’ı) keremiyle ve kılınç (KARDEŞLERİYLE) ile tathir (temizlemek, yıkayıp pak etmek) edecek, onlar ona (Hz. Mehdi (a.s.)’a) itimad edeceklerdir. HÜKMÜNÜ İNANMAYAN DA KABULE MECBUR OLUP AKSİNİ İZMAR (gizlemek, saklamak) EDECEKLER.” (Ramuz el-Hadis, age. 56, 73)

Peygamberimiz (s.a.v.), ahir zamanda Kuran’ı çok iyi bilen, saçları tıraş edilmiş, başları sarıklı bazı kişilerin ortaya çıkacağını da haber vermiştir. Bu kişiler yaptıkları izahlar ve açıklamalarıyla dini savunuyor görünseler de, konuşmaları ve çarpık din anlayışları ile İslam dininden uzak olacaklardır. Bu anlayışlarıyla Kuran’a ve samimi Müslümanlara karşı mücadele eden bir tavır içerisinde olacaklardır.

“Doğudan başları tıraşlı kavimler çıkacak; DİLLERİ İLE KUR’ÂN OKUYACAKLAR (FAKAT) BOĞAZLARINDAN AŞAĞI GEÇMEYECEK. Onlar dinden yaydan okun çıktığı gibi çıkacaklar.” (Râmûz-ul Ehâdîs, Hadîs No: 6294)

Bu kişiler Hz. Mehdi (a.s.)’a karşı deccaliyetin safında yer alacaklar ve ona karşı mücadele edeceklerdir:

Resulullah (s.a.v.): “Ümmetimden BAŞLARI SARIKLI 70 BİN KİŞİ Deccal’a tabii olacaktır.” (Ebu Bekir Abdürrazzak b. Hemmam, Abdürrazzak es San’ani, El Musaannef, XI, 393)

Muhyiddin Arabi Hazretleri de, Hz. Mehdi (a.s.) döneminde dinin özüne döneceğini yani Peygamberimiz (sav) dönemindeki gibi, saf halinde yaşanacağını ve bundan dolayı da Hz. Mehdi (a.s.)’a en çok muhalefet eden kimselerin ‘bazı cahil sözde din adamları’ olacağını haber vermiştir:

“Onun (Hz. Mehdi (as)’ın) döneminde din tamamen rey’den arınmış olarak eski hüviyetini kazanacaktır. VERECEĞİ BİRÇOK HÜKÜMLERDE ULEMANIN MEZHEPLERİNE MUHALEFET EDECEKTİR. BUNDAN DOLAYI ONDAN (Hz. Mehdi (a.s.)’dan) UZAK DURACAKLARDIR. Zira zanlarına göre, gerçekten Allah’ın imamlarından sonra bir müçtehid bırakmadığını kabulleneceklerdir…” (Muhyiddin Arabi, “Futuhat-El Mekkiye”, 66. bab, c. 3, s. 327- 328)

Büyük İslam mütefekkiri İmam Rabbani ise bu konuyu şöyle açıklamıştır:

“Geleceği vaad edilen Hz. Mehdi (a.s.) dinin tervicini (değerini artırmayı), sünnetin ihyasını (yeniden canlandırmasını) murad ettiği (istediği) zaman; bid’at ehl-i ile ameli adet edinen, hasene zannı ile dini karıştıran (dinin aslında, özünde olmayan şeyleri, dinin emri olduğunu zanneden bazı insanlar) hayretle söyle diyecektir: BU KİMSE (HZ. MEHDİ (A.S.)) DİNİMİZİ KALDIRMAK VE ŞERİATIMIZI İZALE (MAHVETMEK) İSTİYOR.” (Mektubat-i Rabbani, 1/535)
Ancak Allah’ın desteğiyle, Hz. Mehdi (a.s.)’ın ilmi çok güçlü olacak, cahil alimler onun ilminin gücü ve etkisi karşısında fikren tamamen etkisiz hale geleceklerdir:

“Fütühat-ül Mekkiye” isimli eserinde Muhyiddin Arabi el Endülüsi şöyle bildirmektedir:

“ONUN HZ. MEHDİ (A.S.)’IN) DÜŞMAN-LARI İÇTİHAD ALİMLERİNİN TAKLİD EDENLERİ OLACAK… ŞAYET ELİNDE KILINÇ (İLİM) OLMASAYDI FAKİHLER ONUN (HZ. MEHDİ (A.S.)’IN) ÖLÜMÜNE FETVA VERİRLERDİ. Lâkin Cenâb-ı Hak, onu (Hz. Mehdi (a.s.)’ı) keremiyle ve kılınç (kardeşleriyle) ile tathir edecek (temizleyecek), ONLAR ONA (Hz. Mehdi (a.s.)’a) İTAAT EDECEKLERDİR. ÇÜNKÜ HALK ARASINDA İMTİYAZLARI KALMAYACAK, HATTA AHKAM HUSUSUNDA İLİMLERİ DE AZALACAK. Hz. Mehdi (a.s.)’ın gelişiyle alimlerin hükümlerindeki ihtilâflar da giderilecek. Ondan (Hz. Mehdi (a.s.)’dan) hem korkacaklar hem de birşeyler umacaklar. KALBEN ONDAN (HZ. MEHDİ (A.S.)’DAN) NEFRET EDECEKLER. FAKAT BUNA RAĞMEN İSTER İSTEMEZ HÜKMÜNÜ KABUL EDECEKLER.” (Muhammed B. Resul El Hüseyin El Berzenci, Kıyamet Alametleri, s. 186-187)

Hz. Mehdi (a.s.)’ın Karşısındaki Negatif Güçler, Dönemin Ahir Zaman Olması Sebebiyle, Hz. Mehdi (a.s.)’a Karşı Tarihin En Çetin Mücadelesini Vereceklerdir

Yüce Allah her dönemde müminlerle birlikte inkarcıları da yaratmış ve inkar edenler her zaman müminlere karşı amansız bir mücadele vermişlerdir. Allah’ın adetullahı gereği mümin toplulukları her zaman sayıca az olmuş, inkar edenler ise imtihanın gereği olarak çoğunluğu temsil etmişlerdir.

İşte ahir zamanda da yine Allah’ın bu adetullahı gereği Hz. Mehdi (a.s.)’ın cemaatinin sayısı 300 kişi civarında olacak ve bu kadar az bir sayıyla, tüm dünyaya İslam ahlakını hakim kılmanın fikri mücadelesini vereceklerdir.

İçerisinde bulunduğumuz ahir zamanda, teknolojinin, görsel ve yazılı basının etkisinin, ve internet, uydu gibi iletişim imkanlarının en yüksek güce ulaştığı düşünüldüğünde, dinsizliğin Hz. Mehdi (a.s.) karşısında vereceği mücadelenin ne kadar etkin olacağı da daha iyi anlaşılmaktadır.

Sayın Adnan Oktar Mehdiyet’in karşısında yer alan negatif güçlerin etkisini bir röportajında şöyle bir örnekle açıklamıştır:

“Mehdiyet, dünyada görülmemiş derecede şiddetli olaylarla karşılaşacaktır. Yani dünya tarihinde hiç görülmemiş olaylarla karşılaşacaktır. Çünkü mesela eskiden peygamberlerin zamanında, bir bölgede mesela yüz binlik bir şehirde fitne çıkarıyorlar, 50 bin kişilik yahut bir milyon topluluk içinde fitne çıkarıyorlar; şu an 7 milyar insanın içinde fitne çıkarılıyor. Mehdiyet’in karşısında milyarlarca sapkın insan var.” (Adnan Oktar’ın Gaziantep Olay TV’deki canlı röportajı, 6 Nisan 2010)

İşte Hz. Mehdi (a.s.), böyle bir ortamda çalışmalarına başlayacak ve bu şartlar içerisinde mücadelesini yürütecektir. Ancak Allah’ın, bundan yaklaşık 1430 sene önce vadettiği gibi Hz. Mehdi (a.s.), çok az sayıdaki talebeleriyle birlikte tüm bu inkarcı topluluklarına karşı galip gelecektir. Sayın Adnan Oktar bir röportajında bu gerçeği şöyle müjdelemiştir:

“Cenab-ı Allah verdiği sözden asla dönmez. “İslam’ı Ben hakim edeceğim diyor” Allah; evlatlarımdan Hz. Mehdi (a.s.) ile. Hiç kimse olmasa dahi Allah İslam’ı hakim edecektir bir avuç talebesiyle. Bakın dünyada bunu kimse durduramıyor.” (Sayın Adnan Oktar’ın 14 Ocak 2010 Tarihli Çay TV ve Kahramanmaraş Aksu TV Röportajından)

Kimi insanlar istemese de, Allah vaadini gerçekleştirecek; İslam ahlakını tüm dünyada hakim kılacak ve Müslümanlara önderlik edecek manevi bir lider olan Hz. Mehdi (a.s.) ile din ahlakını yerleşik kılacaktır.

Bunların hiçbiri, Allah’ın izniyle, engellenebilecek gelişmeler değildir; kaderde zaten gerçekleşmiştir. Yüce Allah Kuran’da bu müjdeyi müminlere şöyle bildirmektedir:

“Müşrikler istemese de, O, dini (İslam’ı) bütün dinlere üstün kılmak için elçisini hidayetle ve hak dinle gönderen O’dur.” (Tevbe Suresi, 33)

Ahir zamanın iki mübarek ve değerli şahsı Hz. İsa (a.s.) ve Hz. Mehdi (a.s.), Allah’ın izniyle ahir zamanda yaşanan sapkın zihniyeti tamamen ortadan kaldıracak ve İslam ahlakının tüm dünyaya hakim edilmesine vesile olacaklardır. Allah’ın izniyle Rabbimiz’in bu güzel vaadi, içinde bulunduğumuz bu yüzyılda gerçekleşecektir. Allah Kuran’ın, “ … Allah, kafirlere müminlerin aleyhinde kesinlikle yol vermez.” (Nisa Suresi, 141) ayetiyle, müminlere kurulan tuzakların, yapılan baskıların asla başarıya ulaşmayacağını bildirmiştir. Allah’ın izniyle, Hz. İsa (a.s.) yeniden yeryüzüne geldiğinde ve Hz. Mehdi (a.s.) ortaya çıktığında, salih müminler bu mübarek insanların destekçisi olacaklar ve sayıları ne kadar az olsa da, Kuran ahlakını tüm yeryüzüne yerleşik kılacaklardır.

Bu makale, İlmi Mercek Dergisi 76. sayı (Ekim 2010) 6. sayfada yayınlanmıştır.

24 Eylül 2010

Arapça Okunuşu: Fe in haccuke fe kul eslemtu vechiye lillahi ve men ittebeani ve kul lilleziyene utuu elkitabe ve elummiyyine e eslemtum fe in eslemuu fe kad ihtedev ve in tevellev fe innema aleyke elbelagu ve Allahu basiyrun bilibadi

…de ki: “Ben, bana uyanlarla birlikte, kendimi Allah’a teslim ettim.”…
Fe      kul     eslemtu    vechiye    lillahi    ve    men  ittebeani
80 +  130  +    531   +     24     +    65   +   6  + 90   +  523 = 1449 / 2028 (Şeddesiz)

24 Ağustos 2010

Arapça Okunuşu: Kul Allahumme malike elmulki tu’ti elmulke men teşau ve tenziu elmulke mimmen teşau ve tuizzu men teşau ve tuzillu men teşau bi yedike elhayru inneke ala kulli şey’in kadiyrun

…”Ey mülkün sahibi Allah’ım, dilediğine mülkü verirsin…
Allahumme    maliku   elmulki   tu’ti    elmulke   men   teşau
76               +    91    +     90    +  811  +   121   +  90  +  702  = 1981 (Şeddesiz)

24 Ağustos 2010

İnsanlardan öyleleri vardır ki, bilgisizce Allah’ın yolundan saptırmak ve onu bir eğlence konusu edinmek için sözün ‘boş ve amaçsız olanını’ satın alırlar. İşte onlar için aşağılatıcı bir azap vardır.(Lokman Suresi, 6)

Bazı insanlar, gün boyunca karşılaştıkları konular hakkındaki düşüncelerini, sürekli olarak ‘kendi kendilerine söylenerek’ dile getirirler. Kimi zaman rahatsızlık duydukları bir şey, kimi zaman aksaklık olduğunu düşündükleri bir konu, kimi zaman gördükleri yanlış bir tavır, duydukları bir söz bu kimselerin, fazla düşünmeden hemen bu konulardaki rahatsızlıklarını ifade etmelerine neden olur.

Aslında insanın hatalı olduğunu gördüğü bir şeyi dile getirmesi elbetteki yanlış değildir. Ama, bu konuşmanın yanlış olmaması için, amacın mutlaka -Allah rızası için- ‘o yanlışı düzeltmek’ olması gerekir. Bir de eğer ortada hatalı bir tavır, söz ya da olay varsa, o zaman bunun mutlaka konuyu halledebilecek olan ilgili kişilere iletilmesi gerekir. Ve aynı zamanda da, yapılan yanlışın olabilecek en güzel, en hikmetli en isabetli sözlerle karşı tarafa açıklanması gerekir.

İşte ‘söylenme’ alışkanlığında, bu sayılan hedeflerin hiçbiri yoktur.Amaç, yalnızca kişinin aklına gelenleri söyleyerek ‘sinirini ve öfkesini gidermesi’dir. Bu da, söylenmenin ne kadar boş ve yanlış bir tavır olduğunu çok net bir şekilde ortaya koymaktadır.

Örneğin, “Bunu buraya kim koydu?”, “Şuraya bak, kaç gündür burayı hiç temizleyen olmamış!”, “Ne kadar gürültü yapıyorlar!”, “Ne kadar çok soru soruyorlar?”, “Bak yine bunu yanlış yapmış, kaç kere tarif ettim!”, “Yine etrafını dağınık bırakmış!” gibi söylenme çeşitleri, çoğu insanın hiç düşünmeden ağız alışkanlığıyla gün boyu tekrarladığı bilinen cümlelerdendir.

Bazen de söz konusu insanlar, başkalarına yönelik değil de, kendi yaşadıkları olaylar hakkında sürekli olarak söylenirler.

“Çok acıktım.”, “Hiç uyuyamadım.”, “Çok uykusuzum.”, “Nasıl yetiştireceğim, çok az vaktim kaldı.”, “Çok geç kaldım.”, “Çok hastayım.”, “Başım ağrıyor.”, “Nasıl bitireceğim ben bunu?”, “Hiç halim yok!”, “Canım hiç kalkmak istemiyor.”, “Çok üşüyorum.”, “Çok sıcak.”,“Bugün çok işim var, hepsini aynı anda nasıl yapayım?” gibi, günlük hayatları hakkındaki hemen her konudaki olumsuz düşüncelerini, bir yandan işlerini yaparak, bir yandan da sesli olarak sürekli anlatırlar.

Tüm bu konuşmaların ortak noktası ise, önceki satırlarda da belirtildiği gibi, ortada bunlara bir çözüm bulma hedefinin olmamasıdır. Amaç, sadece duyulan rahatsızlığı dile getirmektir. Nitekim çözüme yönelik tedbirler alınmadığı ve bu yönde girişimde bulunulmadığı için, rahatsız edici durumlar da sürekli devam eder. Dolayısıyla bu kişi de alıştığı şekilde bunlardan yakınmayı sürdürür.

Oysa Kuran ahlakına göre, bir insan çevresinde gördüğü her şeyden, duyduğu her sesten, şahit olduğu her olaydan sorumludur. Eğer ortada yanlış bir şey varsa, ‘bunu düzeltmek ya da bunun düzelmesi için çaba harcamak’, müminin sorumluluğudur. Dolayısıyla müminin, rahatsız edici bir konuya bakış açısı, öncelikle ‘bunu çözüme kavuşturmak’ yönünde olmalıdır.

Bunun yanı sıra kişiler, söylenmelerine ve yakınmalarına şahit olan insanların da bu durumdan duyabilecekleri rahatsızlığı gözardı ederler. Oysa ki bir insanın yanında, yaşadığı hemen her şeyden şikayet eden bir kişi olması, hem manen hem de fiziksel açıdan çok yorucu ve yıpratıcıdır.

En başta, söylenen kişinin içerisinde bulunduğu ruh halinin Kuran’a uygun olmaması ve tümüyle cahiliyeye ait bir ahlak yaşaması, bunu gören müminlerde ciddi bir yadırgamaya ve rahatsızlığa sebep olur. Çünkü söylenen insan çevresine, ‘herşeyi Allah’ın yarattığını, her olayda hayır ve hikmet olduğunu, herşeyin bir kader dahilinde ve insanların imtihanları için özel yaratılan olaylar olduğunu unuttuğu’ izlenimini verir. Zorluklara ve aksaklık gibi görünen, sabır gösterilmesi, fedakarlıkta bulunulması beklenen olaylara, Kuran ahlakıyla karşılık vermesi gerektiğinden gafil olduğu şüphesini oluşturur. Kişi, Kuran’da bildirilen, ‘öfkelenilecek bir şeyle karşılaştığında, öfkesini yenmek; sözün en güzelini söylemek; insanlara en güzel şekilde öğüt verip, iyiliği emredip kötülükten men etmek’ gibi ahlak özelliklerini yaşamakla sorumlu iken, bunun yerine, kendisini iradesizce cahiliye ahlakına bırakması, elbetteki şüphe oluşturan bir tavırdır.

Mümin vicdanını kullanan insandır. Allah’tan korkup her an Kuran ahlakına uygun bir tavır göstermekle; ve her sözünü, Kuran’a uygun olup olmadığını düşünerek konuşmakla sorumludur.

Mümin, söylenme alışkanlığının, Allah’a inanan, kaderi, dünya hayatının imtihan yeri olduğunu ve ahireti bilen bir insanın ahlakıyla bağdaşmayacağını bilir. Söylenmek, mümin asaletine, Müslüman şuuruna ve müminin vicdanına yakışmayan bir tavırdır. Müslüman gerekirse gördüğü her aksaklığı tek başına ve kendi imkanlarıyla telafi eder, ama yine de bunlardan şikayet eden bir üslupla konuşmaz. Zahiren ne kadar mağdur oluyormuş gibi görünse de, bunu hiçbir zaman için yakınarak dile getirmez. İlgili kişilerle konuşarak ya da gerekli tedbirleri alarak bu durumu ortadan kaldırmaya çalışır; ama asla basit bir cahiliye üslubuyla bunları anlatmaz. Öfkelenecek bir durumla karşılaşsa bile öfkesini yener. Hiçbir zaman için sinirlendiği için, bunu amaçsız bir şekilde dışa vurmaz. İnsanın öfkesinden kurtulmasının yolunun söylenmek olmadığını bilir. Öfkenin ancak Allah’a tevekkül etmekle ve Kuran ahlakına uymakla ortadan kalkacağının bilincindedir.

Dolayısıyla her ne zorlukla karşılaşılırsa karşılaşılsan ‘söylenmemek’ müminler ile cahiliye insanlarını ayıran önemli ahlak özelliklerinden biridir. Dolayısıyla Müslümanların, bu konuya bu bakış açısıyla yaklaşmaları ve Kuran ahlakını en mükemmel şekilde yaşamak için akıllarını, vicdanlarını ve iradelerini en güzel şekilde kullanmaları, imanın onlara yüklediği güzel bir sorumluluktur.

Kullarıma, sözün en güzel olanını söylemelerini söyle. Çünkü şeytan aralarını açıp bozmaktadır. Şüphesiz şeytan insanın açıkça bir düşmanıdır.(İsra Suresi, 53)

15 Ağustos 2010

Arapça Okunuşu:

Kul fe lillâhil huccetul bâligah(bâligatu), fe lev şâe le hedâkum ecmaîn(ecmaîne).

… “EN ‘ÜSTÜN VE APAÇIK’ DELİL (HÜCCET) ALLAH’INDIR. …

lillâhil huccetul bâligah(bâligatu)
126  +   445 +    1433 = 2004 (Şeddeli)

bâligah(bâligatu)= en üstün, en kuvvetli, kesin olan 1433 = 2012

Hz. Mehdi (a.s.)’ın adlarından biri de HÜCCET’tir.

15 Ağustos 2010

Bediüzzaman bu açıklamasında, Hz. Mehdi (a.s.)’ın, tüm dünyayı kapsayacak şekilde Kuran ahlakının gereklerini toplum içerisinde hayata geçirme vazifesinin ancak ‘BÜYÜK BİR MADDİ KUVVET VE HAKİMİYETLE GERÇEKLEŞTİRİLEBİLECEĞİNİ’ belirtmiştir. Bu güce sahip olacak tek kişi Hz. Mehdi (a.s.)’dır. Maddi güç ve hakimiyetin olması diğer vazifelerin de yerine getirilmesine vesile olacaktır.

Peygamberimiz (sav)’in döneminden bu yana Müslümanlar arasında bir manevi liderin öncülüğünde böyle bir güç ve hakimiyet sağlanamamıştır. Bediüzzaman da yaşadığı süre içerisinde böyle bir güç ve hakimiyet sahibi olmamıştır. Tüm hayatını Kuran ahlakının tebliğine adamış, bu uğurda her türlü fedakarlığı göze almış, çok büyük bir hizmet vermiş ve ardında çok kıymetli eserler bırakmıştır. Ancak Bediüzzaman’ın bu fikri mücadelesi maddi bir kuvvet ve hakimiyet içerisinde değil; çok kısıtlı maddi şartlar altında ve benzersiz zorluklar içerisinde geçmiştir. Hem Bediüzzaman hem de talebeleri büyük hizmetlerini çok kısıtlı imkanlarla gerçekleştirmişlerdir. Tüm bu zorluklar, Bediüzzaman’ın şerefli mücadelesini daha daha değerli hale getirmiş; ve ihlasıyla, samimiyetiyle Müslümanlara önemli bir örnek teşkil etmiştir. Ancak bir yandan da, bizzat kendisinin de belirttiği gibi bu durum, Hz. Mehdi (a.s.)’ın elde edeceği “gayet büyük maddi kuvvet ve hakimiyet”in Bediüzzaman’ın hayatında söz konusu olmadığını açıkça ortaya koymaktadır. Nitekim Bediüzzaman da, kendisine Mehdilik yakıştırmasında bulunan kimselere ‘Mehdi’ olmadığını bu delili de öne sürerek açıklamaktadır. ]]> http://www.mehdiyet.net/2010/08/33-bediuzzaman-mehdi-degildir-cunku-hz-mehdi-a-s-buyuk-bir-maddi-kuvvet-ve-hakimiyet-sahibi-olacaktir-bediuzzaman-boyle-buyuk-bir-maddi-kuvvet-ve-dunya-capinda-boyle-bir-hakimiyet.html/feed 0 http://www.mehdiyet.net/2010/08/hz-mehdi-a-s-in-zuhuruna-yonelik-olarak-risalelerde-yeri-olmayan-cok-yanlis-izahlar-yapilmaktadir.html http://www.mehdiyet.net/2010/08/hz-mehdi-a-s-in-zuhuruna-yonelik-olarak-risalelerde-yeri-olmayan-cok-yanlis-izahlar-yapilmaktadir.html#comments Fri, 06 Aug 2010 18:37:20 +0000 Harun Yahya http://www.mehdiyet.net/?p=321 Hz. Mehdi (a.s.)’in zuhuruna yönelik olarak Risalelerde yeri olmayan çok yanlış izahlar yapılmaktadır

Son dönemde bazı Nurcu kardeşlerimiz Bediüzzaman Said Nursi Hazretleri’nin, Hz. Mehdi (a.s.)’ın gelişi ile ilgili çok açık beyanlarına son derece yanlış yorumlar getirmektedirler. Bu yorumlar Bediüzzaman Hazretlerinin Mehdiyet konusundaki açık ve net izahlarıyla alenen çelişmektedir. Üstelik Peygamber Efendimiz (sav)’in hadislerinde haber verdiği bilgilere de uygun değildir.

Özellikle Nur talebelerinin içindeki abilerden bazıları Üstad’ın Hz. İsa (a.s.) ve Hz. Mehdi (a.s.) ile ilgili açık ve sarih izahlarını yanlış bir bakış açısıyla değerlendirmektedirler. Oysa Üstad Risalelerinde yer alan ifadelerini Peygamberimiz (s.a.v.)’in hadisleri ve büyük İslam alimlerinin görüşleri doğrultusunda yapmıştır. Ve açık bir şekilde Hz. Mehdi (as)’ın Hicri 1400′de yani içinde yaşadığımız çağda gelecek bir zat olduğunu anlatmıştır. Ancak söz konusu Nur talebeleri Üstadın son derece sarih izahlarını sanki müteşabihlermiş, anlaşılması zor ifadelermiş gibi değerlendirip tekrardan Üstad’ın sözlerini şerh etme cihedine gitmektedirler. Bu son derece büyük bir hata ve  Üstad’ın şahsına karşı yapılmış bir ayıptır. Üstad son derece hikmetli konuşan, Risalelerinde çok açık ve net ifadeler kullanarak olayları izah eden bir müceddiddir. Onun açıklamalarını tekrardan tefsir etmeye kalkmak, tefsirin tefsirini, şerhin şerhini yapmak gibi olur ki bu da hiç doğru bir yöntem olmaz.

1. HZ. MEHDİ (A.S) KİMSENİN TANIYIP ANLAMAYACAĞI BİR RUH DEĞİL, PEYGAMBERİMİZ (SAV)’İN HABER VERDİĞİ YÜZLERCE ALAMETİN ÜZERİNDE TECELLİ ETTİĞİ MÜBAREK BİR İNSANDIR >>>

2. HZ. İSA (A.S)’IN SADECE RUHUYLA GELECEĞİNİ SÖYLEYENLER YANILMAKTADIR, HZ. İSA (A.S) BEDENİYLE VE RUHUYLA BU YÜZYILDA YENİDEN YERYÜZÜNE GELECEKTİR >>>

3. HZ. MEHDİ (A.S.)’IN ÜÇ GÖREVİNİ SÖZDE 3 AYRI KİŞİNİN YAPACAĞI İDDASI TAMAMEN YANLIŞTIR >>>

4. RİSALE-İ NUR KÜLLİYATI’NDA ÜSTADIN İFADE ETTİĞİ “MEHDİ” VE “MEHDİ AL-İ RESUL” İFADELERİNİN SÖZDE BAŞKA BAŞKA KİŞİLERİ İFADE ETTİĞİ İDDİASI TAMAMEN YANLIŞTIR >>>

5. HZ. MEHDİ (A.S.)’IN, ÜSTAD’IN HAZIRLAMIŞ OLDUĞU ESERLERİ KENDİNE BİR PROGRAM EDİNMESİ NEDENİYLE İŞİNİN GÜYA ÇOK KOLAY OLACAĞI BU NEDENLE ASIL ÜSTAD’IN HZ. MEHDİ (A.S.) OLDUĞU İDDİASI TAMAMEN YANLIŞTIR >>>

6. RİSALELERİN RUHUNA TERS DÜŞEN TEVİLLER YAPMALARI, BAZI NURCU KARDEŞLERİMİZİN, ÜSTAD’I VE RİSALELERİ GEREKTİĞİ GİBİ ANLAYAMADIKLARINI GÖSTERMEKTEDİR >>>

7. ÜSTAD HZ. MEHDİ (A.S.)’A DERİN BİR SEVGİ VE SAYGIYLA BAĞLIDIR, ONUN ÖNCÜ BİR ASKERİ VE YARDIMCISIDIR >>>

8. PEYGAMBERİMİZ (SAV) HZ. MEHDİ (AS)’IN HEM ÇIKIŞ TARİHİNİ VE ALAMETLERİNİ, HEM AHLAKINI VE FİZİKSEL ÖZELLİKLERİNİ, HEM İSMİNİ ÇOK DETAYLI OLARAK TARİF ETMİŞTİR >>>

05 Ağustos 2010

YAZIYI BÜYÜTMEK İÇİN RESMİN ÜZERİNE TIKLAYINIZ >>>

03 Ağustos 2010

(Şeyh Muhammed b.İbrahim-i Numani, Gaybet-i Numani s. 253) ]]> http://www.mehdiyet.net/2010/07/hz-mehdi-a-s-nin-alninda-bir-ben-vardir.html/feed 0